వనవాసి కవి శేషయ్య

శేషయ్య అనేది ఊహాత్మకంగా రూపొందించిన **వనవాసి గిరిజన కవి** పేరు. అడవి మధ్య బతుకుతెరువు కోసం మట్టి తాకిన పాదాల నుండి పుట్టిన భావాలను పద్యాలుగా మలచిన విభిన్న స్వరం ఆయనది. ఆయనకు భాష వెనకుండలేదు – కానీ భావం మాత్రం ఎప్పుడూ ముందుండింది.

ప్రసిద్ధ సూక్తులు

• "నాకు సాహిత్యం పుస్తకాల వాడు కాదు – అడవే నా విశ్వవిద్యాలయం!"
• "మాటలు తక్కువ, మన్నెను ఎక్కువ – నా కవిత్వం నేల వాసన."
• "చిన్న చిన్న ఆకులకి గాలి ఎలా పలుకుతుందో – అలాగే నా పదాలు జనంతో మాట్లాడతాయి."
• "మా కవితలో సంధులుండవు – గుండె గొంతే."
• "పల్లెలు నిద్రపోయినా – నా కవితలో జాగరణ ఉంటుంది."
• "సాంకేతికత నాకు తెలియదు – కానీ వానలో పడే చినుకుల శబ్దం ఎలా వర్ణించాలో తెలుసు."
• "వారాల మీద వర్షంలా వచ్చే కవిత్వం నాకు వద్దు – మా వృక్షం కింద చీకట్లో పుట్టిన పదాలే నాకు కావాలి."
• "వేడి పెంపుడు కాదు నా భాష – అది వనమూలికల్లా నిగూఢంగా వుంటుంది."
• "కరెంట్ కంటే ముందు – మా ఊహ కాంతివ్వాలంటే – కవితే మా దీపం."